Archeologienota

Het doel van een archeologienota is om in het kader van een omgevingsvergunning na te gaan of er archeologisch erfgoed in de bodem aanwezig kan zijn, en hoe hiermee omgegaan moet worden.  Sinds 1 juni 2016 is een archeologienota in bepaalde gevallen verplicht bij een aanvraag voor een omgevingsvergunning, afhankelijk van factoren zoals de oppervlakte van het projectgebied, de omvang van de geplande bodemingrepen, de ruimtelijke bestemming en de ligging binnen een al dan niet archeologisch waardevolle zone.  De beslissingsboom van het Agentschap Onroerend Erfgoed brengt hierin verduidelijking. Onder bepaalde voorwaarden kan een archeologienota met beperkte samenstelling worden opgemaakt. Deze vereenvoudigde nota volstaat wanneer er geen archeologische waarde wordt verwacht en de geplande werken met zekerheid geen erfgoed verstoren of relevante kennis opleveren.

Tijdens de opmaak van een archeologienota wordt door een erkend archeoloog geëvalueerd of er binnen een projectgebied al dan niet archeologisch erfgoed aanwezig kan zijn en of verder onderzoek relevante kenniswinst kan opleveren. Een archeologienota bestaat dus telkens uit een bureaustudie waarbij bestaande bronnen gebruikt worden om het projectgebied landschappelijk, bodemkundig, archeologisch, historisch en cartografisch te analyseren en te evalueren. Deze bronnen vormen de basis voor het verslag van de resultaten, waarin wordt beoordeeld of er aanwijzingen zijn voor archeologisch erfgoed. Op basis van die evaluatie wordt in het programma van maatregelen gedefinieerd wat de eventuele verdere stappen zijn binnen het archeologisch traject.